tłusty czwartek

Luty to okres karnawału kojarzy nam się z zabawami i oczywiście z pieczeniem chrustów, faworków i pączków. Co roku piekę pączki niekoniecznie w tłusty czwartek. Przeważnie tą czynność wykonuje w sobotę, ponieważ przygotowanie i pieczenie wymaga dużo czasu. Mam pomocnika w postaci córki. Tak było też w tym roku. W sobotę od samego rana wyrobiłam ciasto. Po wyrośnięciu wykrawałam szklanką krążki. Małgosia kładła marmoladę o smaku różanym i łączyła dwa ciasta razem. Trochę jeszcze podrosło, ale żeby nie wyruszyło się za bardzo. To jest bardzo istotna rada, ponieważ usmażą się nieforemne. Następnie piekłyśmy wkładając do gorącego tłuszczu. Ja daję pół oleju rzepakowego rafinowego i połowę smalcu. Koniecznie przed smażeniem lub podczas smażenia daje kawałki surowych ziemniaków. To powoduje, że pączki mniej przypalają się. Po usmażeniu najpierw układam na serwetki papierowe, by obciekł tłuszcz. Potem kładę na tacę i posypuję cukrem pudrem z cukrem waniliowym. Wszystkich pączków wyszło sześćdziesiąt trzy. Po południu przyszli zaproszeni goście rodzice i siostra z mężem i dziećmi.  Siostra Marysia przyniosła najsmaczniejszą kostkę waflową Dr. Gerarda, a mamusia dała mi najlepsze czekoladki Dr. Gerarda. Na dużym stole przykrytym kolorowym obrusem położyłam trzy talerze pączków, talerz z kostką waflową i talerzyk z czekoladkami. Obok tego były talerzyki i dwa kartony z sokiem pomarańczowym. Dorośli pili kawę, a dzieci według upodobań herbatę lub sok. Wszyscy bardzo lubią moje pączki, bo nie są nasączone tłuszczem. Ten przepis jest już przeze mnie od dawna wypróbowany. Piekę przeważnie raz lub dwa razy w roku. W tym dniu nikt nie zważał na kalorie, chociaż każdy dobrze wie o wartości kalorycznej tego smakołyku. Po karnawale potrzebny będzie zwiększony ruch w postaci spacerów z kijkami, na bieżni, na rowerze stacjonarnym w zimie i spalimy zbędne kilogramy. Zainteresowała mnie historia pączka. Już w starożytnym Rzymie świętowano ostatnie dni kończącej się zimy i nadchodzącą wiosnę. Był to czas tańców, picia i jedzenia smakowitych potraw. W  osiemnastym wieku narodziła się w Polsce tradycja pieczenia. Na początku były to racuchy, pampuchy. Pierwsze pączki były z twardszego ciasta i nadziewane słoniną. W tradycji jedzenia pączków narosło wiele przesądów. Jeśli ktoś w tłusty czwartek nie zje chociaż jednego pączka, to nie będzie się mu wiodło. Dawniej przygotowując pączki nadziewali między innymi migdałem lub orzechem. Kto na takiego trafi, to będzie miał w życiu szczęście. Wiadomo, że to tylko legenda i szczęście w dużej mierze zależy od nas samych, a nie od pączka. W następną sobotę usmażę chrusty i tym samym zakończę pieczenie karnałowych smakowitości.